دفاع از حق پناهندگی دفاع از یک جامعه انسانی است! 2011-05-03
به :
وزیر امور
مهاجرین
توبیاس بیل
استروم
اداره
مهاجرت سوئد
پارلمان
سوئد
احزاب سیاسی
سوئد
در ایران :
آزادی تجمع،
تشکل و بیان
وجود ندارد .
هیچ سازمان و
حزب غیر
اسلامی،
اتحادیه
کارگری،
سازمانهای
زنان،
مطبوعات آزاد
و مستقل تحت
جمهوری اسلامی
اجازه فعالیت
و وجود خارجی
ندارند. هر کس
که بخواهد این
تشکلات را
سازمان دهد
دستگیر، زندانی،
شکنجه و اعدام
میشود .
آزادی
اتحادیه های
کارگری وجود
ندارد
.
فعالین
کارگری سرکوب
میشوند. حداقل
حقوق کارگران
یک چهارم خط فقر
رسمی است. هیچ
حق بیمه
بیکاری وجود
ندارد. بسیاری
از کارگران
ماهها است که
حقوق دریافت نکرده
اند .
زنان
شهروندان
درجه سوم
هستند و
آپارتاید جنسی
حاکم است .
زنان از وارد
شدن به بسیاری
فعالیتهای
اجتماعی،
اقتصادی و
سیاسی محروم
هستند . حجاب
اسلامی
اجباری است.
زنان و مردان
در اتوبوسها،
دانشگاها و
بسیاری از
اماکن عمومی
جداسازی شده
اند. شوهران و
برادران در
خانه و خارج
آن بر زندگی
زنان
حکمفرمایی
میکنند. زنان
بدون اجازه از
اقوام مرد
نمیتوانند
سفر کنند . زنان حق
طلاق و تکلف
فرزندانشان
را ندارند.
این لیست
بیحقوقی تحمیل
شده به زنان
تحت حکومت
اسلامی تمامی
ندارد .
معترضین به
سیستم و
هرگونه بیان
غیر اسلامی سرکوب
میشود
.
آتئیسم و
سکولاریسم با
حکم اعدام
مواجه میشوند.
سرکوب غیر
مسلمانان به
یک امر نرمال
تبدیل شده
است. بهايیان
کشته میشوند و
یهودیان در
شرایط ترس از
اینکه علیه
آنها پاپوش
دوخته میشود
بسر میبرند.
مسیحیان
شهروندان
درجه دوم
قلمداد
میشوند .
حق محاکمه
آزاد و
عادلانه وجود
ندارد
.
هیچ حق برای
گرفتن وکیل،
حق بیگناهی
مگر اینکه عکس
آن ثابت شود،
هیچ محدودیت
در دوران زندانی
بدون صدور
اتهام وجود
ندارد.
دستگیری های
خودبخودی و
بدون دلیل،
اعتراف زیر
شکنجه و یا
اعترافات
ساختگی، مرگ
زیر شکنجه همه
جزیی از پروسه
حکومتی
جمهوری
اسلامی است .
کودکان از
حق انسانی
برخوردار
نیستند
.
کودکان کالای
بزرگان و
حکومت اسلامی
تلقی میشوند.
آنها را به صف
جنگ، کار و
جهنم
میفرستند.
کودکان ۵ ساله را در
کوره های
آجرپزی بکار
مجبور میکنند.
دختران ۹ ساله
قانونا به
شوهر داده
میشوند.
کودکان حتی ۱۳ ساله
ها به مرگ
محکوم شده اند .
همجسنگرایان اعدام میشوند. به همین سادگی !
لیست بیحقوقی علیه مردم توسط جمهوری اسلامی تمامی ندارد .
بسیاری از مردمی که قربانیان این وضعیت بوده اند ویا علیه آن و علیه جمهوری اسلامی مبارزه کرده اند مجبور میشوند که ایران را ترک کنند و به کشورهایی مثل سوئد پناه ببرند. هیچ کس داوطلبانه عزیزان خود را پشت سر نمیگذارد و بطور دلبخواه کشور را ترک نمیکند . پناهجویان انسانهایی هستند که این شرایط جهنمی جمهوری اسلامی را با گوشت و پوست خود تجربه کرده اند و مجبور به ترک کشور شده اند.جمهوری اسلامی رژیمی است که پرونده سیاه کشتار جمعی هزاران نفر از فعالین سیاسی و اجتماعی را با خود دارد و در عرض سه دهه با دستگیری ،زندان شکنجه ،اعدام به عمر ننگین خود ادامه داده است وسران آن باید به جرم جنایت علیه مردم به محاکمه کشیده شوند. از طرفی سیاست پناهنده پذیری غیر انسانی دول اروپایی بی حقوقی انسانهای پناهجو را رسمیت بخشیده است. در ماه گذشته پناه جویی در هلند در اعتراض به این بی حقوقی و سیاست پناهنده پذیری دولت هلند خود را به آتش کشید و جان باخت.
با خبر شدیم
تعدادی از
پناهجویانی
که از جهنم
جمهوری
اسلامی
گریخته اند در
گوتمبرگ در
اعتراض به
سیاست پناهنده
پذیری دولت
سوئد و برای
احقاق حقوق
مدنی خود دست
به تحصن نا
محدود زده
اند.
پناهجویانی
که سالها یک
زندگی آرام
وانسانی در
کابوس استرداد
به ایران از
آنها ربوده
شده است و در
بهترین حالت
برای تامین
زندگی خود چون
بردگان به کار
کشیده شده
اند. دفاع از
حق پناهندگی
دفاع از یک
جامعه انسانی
است .ما توجه
ارگانهای
دولتی و احزاب
پارلمانی را به
مسئولیتی که
در قبال جان
این
پناهجویان دارند
جلب می کنیم و
دولت سوئد را
در قبال جان
این
پناهجویان مسئول
می دانیم.
ما از دولت
سوئد می
خواهیم که:
1. دولت سوئد رژیم جمهوری اسلامی را به خاطر زیر پا گذاشتن پایه ای ترین حقوق انسانها محکوم نموده و جمهوری اسلامی ایران را بعنوان یک کشور نا امن برای فراریا ن از جهنم اسلامی به رسمیت بشناسد.
2. تمام زنانی که از جمهوری اسلامی و از قوانین شریعه آن فرار می کنند. به عنوان فراریان از آپارتاید جنسی حاکم بر ایران حق پناهندگیشان به رسمیت شناخته شود.
3. با به رسمیت شناختن حق پناهندگی یک زندگی انسانی برای پناهجویان را با تامین حقوق شهروندی ، تامین محل زندگی و شمول قوانین کار و پوشش تشکلات کارگری در دوران پناهجویی به رسمیت بشناسند.
سازمان آزادی
زن
شهلا نوری
سخنگوی سازمان آزادی زن در سوئد